Zielone Prawo

Prawo i Ochrona Środowiska

12 sierpnia 2014
by zieloneprawo
Możliwość komentowania Kara za zniszczenie drzew nie tylko dla posiadacza nieruchomości została wyłączona

Kara za zniszczenie drzew nie tylko dla posiadacza nieruchomości

Kara pieniężna, o której mowa w art. 88 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody jest nakładana na faktycznego sprawcę zniszczenia terenów zieleni albo drzew lub krzewów spowodowanego niewłaściwym wykonywaniem robót ziemnych lub wykorzystaniem sprzętu mechanicznego albo urządzeń technicznych oraz zastosowaniem środków chemicznych w sposób szkodliwy dla roślinności. Bez znaczenia w tym przypadku jest to, czy sprawca jest posiadaczem nieruchomości.

Podczas realizacji inwestycji wykonawca zniszczył dwa drzewa znajdujące się na działce należącej do inwestora. W następstwie czego Prezydent Miasta B. wymierzył właścicielowi przedmiotowej nieruchomości karę pieniężną w kwocie 232 443 zł. Odwołując się do literatury przyjął, iż kara pieniężna, o której mowa w art. 88 ust. 1 pkt 1. ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody może zostać wymierzona jedynie posiadaczowi nieruchomości. Dlatego też organ wymierzył karę nie wykonawcy robót budowlanych tylko właścicielowi nieruchomości. Od decyzji odwołał się skarżący podnosząc, iż kara pieniężna powinna zostać wymierzona sprawcy deliktu, czyli wykonawcy.

Według Sądu przepis art. 88 ust. 1 zawiera trzy zupełnie odrębne przesłanki wymierzania kar pieniężnych w ramach tak zwanej powszechnej ochrony drzew i krzewów. Najczęściej występującą jest usuwanie wspomnianych roślin bez wymaganego zezwolenia organu wykonawczego gminy. Jak przyjmuje się w doktrynie i orzecznictwie kara taka może zostać wymierzona jedynie podmiotowi, który mógł uzyskać zezwolenie. Brak jednak podstaw do rozciągania powyższej reguły na pozostałe delikty, o których mowa w art. 88 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody. Literalna wykładnia wskazuje, że we wspomnianych przypadkach ukarany powinien zostać sprawca czynu.

Wyrok WSA w Gliwicach z 16 lipca 2014 r., sygn. akt II SA/Gl 168/14

10 sierpnia 2014
by zieloneprawo
Możliwość komentowania Rzecznik Praw Obywatelskich pisze do premiera w sprawie wiatraków została wyłączona

Rzecznik Praw Obywatelskich pisze do premiera w sprawie wiatraków

W dniu 29 lipca 2014 r. Rzecznik Praw Obywatelskich prof. Irena Lipowicz skierowała wystąpienie do Prezesa Rady Ministrów, w którym zwraca się do z prośbą o uregulowanie minimalnych odległości farm wiatrowych od zabudowy mieszkaniowej.

Rzecznik dostrzega wagę kwestii pozyskiwania energii ze źródeł odnawialnych, jednak jej zdaniem obowiązujące przepisy prawne nie precyzują minimalnych odległości lokalizowania farm wiatrowych od zabudowy przeznaczonej na pobyt ludzi, dlatego istnieje ryzyko naruszania konstytucyjnych praw obywateli do ochrony zdrowia, jak i prawnej ochrony życia człowieka.

W piśmie Rzecznik podnosi, że jak wynika z wielu publikacji naukowych, turbiny wiatrowe mają niewątpliwie wpływ na ludzkie zdrowie poprzez emitowanie hałasu niskiej częstotliwości, infradźwięki, efekty akustyczne i optyczne czy pulsacje. Mogą również przyczynić się do wibrowania elementów konstrukcyjnych w domach. W większości państw członkowskich UE decyzje dotyczące lokalizacji farm wiatrowych podejmowane są z uwzględnieniem minimalnych odległości dzielących tereny zabudowy mieszkaniowej od farm wiatrowych. W ocenie Rzecznika należy podjąć działania w kierunku kompleksowego opracowania i uporządkowania norm technicznych zapewniających należyty poziom ochrony zdrowia ludzi – mieszkańców terenów przyległych do farm.

Link do wystąpienia:
http://www.sprawy-generalne.brpo.gov.pl/pdf/2014/7/IV.7006.271.2014/181201.pdf

8 sierpnia 2014
by zieloneprawo
Możliwość komentowania Odpowiedzialność Skarbu Państwa za szkody wyrządzone przez zwierzęta chronione w Trybunale Konstytucyjnym została wyłączona

Odpowiedzialność Skarbu Państwa za szkody wyrządzone przez zwierzęta chronione w Trybunale Konstytucyjnym

Trybunał Konstytucyjny rozpoznał wniosek Prokuratora Generalnego w sprawie odpowiedzialności Skarbu Państwa za szkody wyrządzone przez żubry, wilki, rysie i niedźwiedzie. Trybunał Konstytucyjny uznał, że przepisy, które uzależniają możliwość dochodzenia roszczeń za szkody wyrządzone przez niektóre zwierzęta chronione od sposobu użytkowania nieruchomości lub też od rodzaju szkód, są niezgodne z konstytucją. Oznacza to, że teraz każdy poszkodowany będzie mógł wystąpić o odszkodowanie w przypadku wystąpienia takich strat lub zniszczeń.

Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że zaskarżone przepisy naruszają konstytucyjną zasadę równości wobec prawa oraz zasadę równej ochrony własności. Art. 126 ust. 1 pkt 1-4 ustawy o ochronie przyrody w dotychczasowym brzmieniu uzależnia bowiem odpowiedzialność Skarbu Państwa od wyrządzenia szkody w określonym mieniu, czyli pogłowiu zwierząt gospodarskich oraz pewnych kategoriach nieruchomości wskazanych w ustawie. Dochodzi w ten sposób do zróżnicowania właścicieli rzeczy uprzywilejowanych przez ustawę i właścicieli innych rzeczy narażonych na uszkodzenie. Zasadę równości narusza także regulacja art. 126 ust. 4 ww. ustawy, gdyż nie uwzględnia wszystkich podmiotów, które mogą być poszkodowane w wyniku działań dzikich zwierząt objętych ochroną gatunkową i będących potencjalnie zainteresowanymi współdziałaniem w zakresie zabezpieczania przed szkodami. Obydwa zróżnicowania nie znajdują uzasadnienia w wartościach chronionych konstytucyjnie, lecz – przeciwnie – naruszają konstytucyjny wymóg równej ochrony praw majątkowych.

Wyrok TK z 21 lipca 2014 r., sygn. akt K 36/13

4 sierpnia 2014
by zieloneprawo
Możliwość komentowania Organ nie musi wyjaśniać z urzędu kto był wytwórcą odpadów została wyłączona

Organ nie musi wyjaśniać z urzędu kto był wytwórcą odpadów

Wprowadzone przez ustawodawcę domniemanie prawne odpowiedzialności za odpady władającego powierzchnią gruntu zanieczyszczonego odpadami, zdejmuje z organów prowadzących postępowanie obowiązek dociekania z urzędu, kto był wytwórcą odpadów. Władający gruntem muszą mieć świadomość dbałości o porządek na swoich nieruchomościach i odpowiedzialności na zasadzie ryzyka za działania osób trzecich prowadzące do zanieczyszczenia ich nieruchomości – orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku.

Burmistrz W. wydał decyzję nakazującą skarżącej usunięcie odpadów. Organ wskazał, że skarżąca jest właścicielem  nieruchomości, na której zalegają odpady, które – mimo wezwania – nie zostały uprzątnięte. Zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o odpadach posiadacz odpadów jest obowiązany do niezwłocznego ich usunięcia z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania lub magazynowania. Art. 3 ust. 1 pkt 19 ustawy o odpadach definiuje posiadacza odpadów jako wytwórcę odpadów lub osobę fizyczną, osobę prawną oraz jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej będące w posiadaniu odpadów, przy czym domniemywa się, że władający powierzchnią ziemi jest posiadaczem odpadów znajdujących się na nieruchomości.

Skarżąca zarzuciła organowi brak ustalenia osoby posiadacza odpadów. Zaprzeczyła, by była posiadaczką odpadów składowanych nielegalnie na jej nieruchomości oddalonej od jej miejsca zamieszkania. Stwierdziła, że organy administracji publicznej i policja dysponują narzędziami organizacyjno – prawnymi pozwalającymi na ustalenie osób, które dopuszczają się naruszenia prawa urządzając na jej nieruchomości „dzikie wysypisko”.

Wyrok WSA w Białymstoku z 5 czerwca 2014 r., sygn. akt II SA/Bk 149/14, prawomocny

3 sierpnia 2014
by zieloneprawo
Możliwość komentowania Piotr Otawski nowym Głównym Konserwatorem Przyrody została wyłączona

Piotr Otawski nowym Głównym Konserwatorem Przyrody

Prezes Rady Ministrów Donald Tusk powołał Piotra Otawskiego na stanowisko podsekretarza stanu w Ministerstwie Środowiska i jednocześnie Głównego Konserwatora Przyrody. Nowy wiceminister będzie odpowiadał m.in. za kwestie związane z ochroną przyrody, leśnictwem i łowiectwem.

Niezwykle cieszę się na tę współpracę. Dzięki swojemu doświadczeniu, przede wszystkim w sprawach dotyczących ocen oddziaływania na środowisko, Piotr Otawski będzie stanowił silne wsparcie dla naszego zespołu – powiedział Maciej Grabowski, minister środowiska.

Piotr Otawski to doktor prawa, adiunkt i wykładowca na wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu oraz Wyższej Szkoły Zarządzania i Bankowości w Poznaniu. Był doradcą ministra środowiska prof. Macieja Nowickiego. Od lutego 2009 r. pełnił funkcję Zastępcy Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska.

Źródło: www.mos.gov.pl

1 sierpnia 2014
by zieloneprawo
Możliwość komentowania Właściciel nieruchomości nie może być jednocześnie inkasentem została wyłączona

Właściciel nieruchomości nie może być jednocześnie inkasentem

Użyte w ustawie o utrzymaniu czystości i porządku w gminach określenie „właściciel nieruchomości” ma znaczenie szersze niż określone w przepisach prawa cywilnego. Skoro na zarządcach nieruchomości wielolokalowych spoczywa obowiązek uiszczenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi od nieruchomości którymi zarządzają (jako na właścicielach), to tym samym podmioty te nie mogą być wyznaczone inkasentem opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi z nieruchomości zarządzanych – orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu.

Rada Miasta w Piechowicach podjęła uchwałę w sprawie poboru opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w drodze inkasa oraz wyznaczenia inkasentów i określenia wysokości wynagrodzenia za inkaso. W uchwale określono, że opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi należnej od osób fizycznych, zamieszkałych w budynkach wielolokalowych będą pobierane w drodze inkasa. Na inkasentów przedmiotowych opłat wyznaczono natomiast zarządców nieruchomości i spółdzielnie mieszkaniowe – każdego z nich w nieruchomościach będących w jego zarządzie lub administrowaniu.

Skargę na ww. uchwałę wniosło Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej we Wrocławiu. Zakwestionowanej uchwale RIO zarzuciła naruszenie art. 6I ust. 2 w związku z art. 6h i art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz art. 9 ustawy Ordynacja podatkowa. Sąd uznał, że zaskarżona uchwała wydana została z naruszeniem prawa co skutkowało stwierdzeniem nieważności uchwały w całości.

Wyrok WSA we Wrocławiu z 8 maja 2014 r., sygn. akt II SA/Wr 207/14, prawomocny